9 kwietnia 1940 roku wojska niemieckie rozpoczęły równoczesną agresję przeciwko Danii i Norwegii. Dania skapitulowała jeszcze tego samego dnia. Norwegia usiłowała bronić swej niezawisłości. Ofensywa niemiecka na Norwegię miała początkowo charakter szere¬gu operacji desantowych, morskich i powietrznych. W nocy z 8 na 9 kwietnia okręty niemieckie wtargnęły do fiordów norweskich. Przed świtem 9 kwietnia szereg lotnisk w ważniejszych portach opanowali ludzie Quislinga, ułatwiając przeprowadzenie desantów piechoty niemiec-kiej. Po ich lądowaniu nastąpił gwałtowny atak na porty z lądu i morza. Wojska niemieckie opanowały najważniejsze obiekty na obszarze całego kraju. Poszczególne dywizje norweskie zostały izolowane od siebie. Rządy Wielkiej Brytanii i Francji zdecydowały się przyjść z pomocą armii norweskiej. Utworzono dwa korpusy ekspedycyjne — Południowy, pod dowództwem brytyjskiego generała Carton de Wiarta, został skiero¬wany do środkowej części Norwegii, Północny, pod dowództwem brytyj¬skiego admirała Corcka, wysłano do północnej Norwegii, w rejon Narwi¬ku.
