Świat kapitalistyczny nie zrezygnował jednak z prób zniszczenia pierwszego socjalistycznego państwa na świecie. Stąd też główną osią całej polityki światowej stała się odtąd walka starego, kapitalistycznego świata z krzepnącym, nabierającym siły, socjalistycznym państwem — Związkiem Radzieckim. Do tej walki imperializm mobilizował wszystkie siły. Kierowały nią najsilniejsze państwa kapitalistyczne — Stany Zjed¬noczone, Anglia i Francja. Głównym realizatorem planowanej przez nich krucjaty przeciwko ZSRR miały być Niemcy, które po poniesionej klęsce w pierwszej wojnie światowej zaczęły się bardzo szybko odradzać. Pod względem rozmiarów produkcji przemysłowej Niemcy w połowie lat trzydziestych zajęły już drugie, po Stanach Zjednoczonych, miejsce w świecie kapitalistycznym. W roku 1938 dostarczały one 22% świato¬wej produkcji surówki żelaza, 24% stali, 17% węgla kamiennego, 14% maszyn.