Pomoc krajów kapitalistycznych, zwłaszcza USA i Anglii, w dużej mierze przyczyniła się do odbudowy potencjału ekonomicznego Niemiec i stosunkowo szybkiego jego wzrostu. W ciągu 4 lat (1925—1928) Niemcy otrzymały z zagranicy w postaci pożyczek 18 miliardów marek w złocie. Do lipca 1931 roku — czyli półto¬ra roku przed dojściem Hitlera do władzy — suma ta wzrosła do 25 mi¬liardów marek. Stanowiło to przeszło połowę sumy, jaką otrzymały ty¬tułem pożyczek od Stanów Zjednoczonych wszystkie państwa walczące przeciw Niemcom w pierwszej wojnie światowej. Wśród państw udzielających Niemcom pomocy gospodarczej pierwsze miejsce zajęły Stany Zjednoczone, drugie Wielka Brytania. Pożyczki an¬gielskie i amerykańskie były prawdziwym deszczem złota spadającym na Niemcy. W dziejach świata kapitalistycznego nie zdarzyło się przedtem, by jakiemuś krajowi zagranica udzieliła tak ogromnych kredytów w ciągu tak krótkiego czasu.