Przemiany w rolnictwie, czyli rewolucja agrarna, zapoczątkowane w Anglii i Niderlan¬dach już w XVT w., w wieku XIX ogarnęły znaczną część Europy. Na początku stulecia wydajność produkcji żywności wzrastała szybciej niż liczba ludności. W Europie Zachodniej tradycyjne gospodarstwa rolne, wcześniej produkujące głównie na potrzeby własne, przekształcały się w przedsię¬biorstwa rolne nastawione na zysk. Specjalizowały się w produkcji jednego lub kilku artykułów, których sprzedaż przynosiła największe dochody. Powstały farmy zbożowe, warzywne, mleczarskie, drobiowe, plantacje tytoniu czy chmielu. Wydajność gleb zwięk¬szano przez wprowadzanie płodozmianu, meliorację i stosowanie nawozów mineralnych.