Generał Sikorski był politykiem i wojskowym pozytywnie wyróżnia¬jącym się w środowisku działaczy emigracyjnych i wyższych dowódców polskich, którzy znaleźli się na Zachodzie. Był to oczywiście polityk burżuazyjny, ale liberał i demokrata, zwolennik demokratycznych form rządów i ograniczonych reform społecznych. Jego poglądy w polityce zagranicznej cechował realizm, co powodowało, że będąc niewątpliwie przeciwnikiem komunizmu, był zwolennikiem porozumienia i współpracy ze Związkiem Radzieckim. Szczególną niezbędność takiego porozumienia głosił od chwili dojścia w Niemczech hitleryzmu do władzy. Jeszcze w przededniu wybuchu drugiej wojny światowej, 1 stycznia 1939 r. Sanacja natomiast reprezentowała skrajną reakcję burżuazyjną i była zajadłą przeciwniczką demokracji w ogóle, wrogiem wszelkich, nawet najbardziej ograniczonych reform społecznych. W ciągu całego okresu drugiej wojny światowej, zarówno w kraju, jak i na obczyźnie, sanacja walczyła o powrót do władzy w Polsce, o przywrócenie wstecznych, na pół faszystowskich stosunków, które w niej do wojny panowały.
